Tijden van droogte in onze relatie met God/ Times of barreness in our relation with God

Ik ga proberen om vanaf nu twee talig te gaan, dus mijn berichten in het Nederlands en Engels te schrijven.
I’m going to try to go bilingual from now, so I will try to write my messages in both Dutch en English.
see below for english version….

De wc deur kwestie is nog steeds niet opgelost, ik heb nog geen antwoorden helaas.
Het programma is alweer aan het eind van de 2^e maand. De focus van deze maand is gebed.
Maar wat ik met jullie wil delen  is iets waarvan ik geloof dat veel christenen tegenkomen in hun relatie met God. Namelijk de wildernis, de woestijn waarin het droog is, het geen nut lijkt te hebben en geen resultaat is te zien.

Als christen gaan we door seizoenen in ons leven met God. Er zijn tijden waarin we echt een honger, in ons voelen om God te ontmoeten de bijbel te lezen etc. tijden waarin we echt Zijn nabijheid ervaren. Maar er zijn ook tijden waarin het allemaal niet zo makkelijk lijkt te gaan. De tijden waarin het droog en saai is. God lijkt er niet te zijn. Nou kunnen we in de bijbel lezen dat het niet zo is God zelf zegt in deut 31:8 en in Hebreen 13 vers 5,6 dat Hij ons nooit zal verlaten, God is altijd bij ons. Gods nabijheid is dus een feit maar het is zijn manifesterende aanwezigheid die weg is. Dat wil zeggen de aanwezigheid van God waarin je ervaart dat Hij er is.

Oké ik zit hier dus dag in dag uit een paar uur per dag in de prayer room. Wat doe je wanneer je daar zit en je het gevoel hebt dat het droog is. Dat er niets gebeurt? Ik lees mijn bijbel maar ik kan mij niet concentreren, of de woorden spreken niet tot mijn hart. Ik probeer te bidden maar mijn gedachten dwalen af. Het is de plek waar niets lijkt te werken en waar je je zo disconnected voelt.
Wanneer dit verhaal realiteit is voor de meeste tijd dat je in de prayer room zit of tijd met God besteed, dan kan ik je vertellen dat het absoluut niet makkelijk en bovenal niet leuk is. Het voelt vreselijk. En het is zo makkelijk om je te verliezen in zelfveroordeling en zelfaanklacht, te denken dat het aan jou ligt dat jij iets verkeerds doet. Ik ben de afgelopen tijd in de wildernis geweest en ik zit er nog steeds in, ik heb ervaren wat ik hierboven heb beschreven. Af en toe waren er momenten waarop God me ineens aanraakte of een vers uit de bijbel ineens tot me begon te spreken. Maar wat ik heb geleerd en wat ik nog steeds aan het leren ben  in deze tijd, is om mij aan God vast te houden. Om vast te houden aan wat Hij in Zijn woord zegt.
Ik kan getuigen van een God die getrouw is. Hij is een beloner voor wie Hem zoekt. De wildernis is de plek waarin God tot mijn hart wil spreken. Waarin Hij de pilaren waarop ik nog steun in plaats van op God, die pilaren wil Hij weghalen. In Hosea (hoofdstuk 2 vers 13-19)  belooft Hij dat Hij de plek van moeilijkheden (dal van Achor) zal veranderen in een deur van hoop (dus geen wanhoop). Een plek waarin we weer zullen zingen! Deze belofte is wat mij op het pad houdt. Dit is waardoor ik het kan volhouden door te vertrouwen in wat ik weet wie God is. Door vast te houden aan Zijn beloften.

Ik hoop dat ik een beetje het romantische van het in de prayer room zitten heb weggenomen. En dat het je helpt in je eigen relatie met God. De prayer room kan een geweldige plek zijn om God te ontmoeten. Maar wanneer je niet connected bent dan is het alles behalve een leuke/makkelijke plek om te zijn. Maar het is het waard. God is het waard!

It’s time to letting you hear something from me. De toiletdoor question is not yet solved, I have no answers yet, unfortunately. The program is already in the 2nd  month. The focus of this month is Prayer. But what I want to share with you is something that I believe that a lot of christians are facing in their lives with God. The wildernis, desert season where it’s dry, where nothing seems to have a purpose and where you don’t see a result.
As Christians we go through different seasons in our lives with God. There are times where we really feel a hunger inside of us to meet God, reading our bible and stuff. Times where we really feel God’s presence. But there are also many times when it doesn’t seem to go that easy. The times where it’s dry and boring to spend time with God. God doesn’t seem to be there. Well we can read in the bible that that isn’t true. God is saying in Deut 31:8 and Hebrews 13:5,6 that He will never leave us, He is always with us. So God’s presence is a fact but it’s His manifested presence that isn’t there.

Okay so I’m sitting here day in day out for a few hours in the prayer room. What do you do when you’re sitting there and it feels dry. When nothing seems to happened. When you’re reading your bible but you can’t concentrate or the words are just not speaking to your heart. I try to pray but my mind starts wandering. It’s the place where nothing seems to work and where you feel so disconnected.

When this story is reality for you for the most of the time that you’re sitting in the prayer room or spending time with God, than I can tell you that it isn’t really fun or easy. It feels awful. Then it’s so easily to lose yourself into self condemnation or self accusation, to think that it’s your problem, that you’re doing something wrong. The past time I’ve been in the wilderness and I’m still in there. I have experienced the thing that I described here above. Sometimes there were moments where God suddenly touched me, or that a verse out of the bible suddenly became to speak to my heart.

But what I learned and what I’m still learning in this time is to hold on to God. To hold on to what He says in His word.

I can testify of a God who is faithful. He is a rewarder of those that seek after Him (hebr 11:6). The wilderness is the place where God wants to speak to my heart. Where He wants to take away all the props that I still lean upon instead of leaning upon God. In Hosea (chapter 2 verse 13-19) is He promising that He will change the place of difficulties (valley of achor)into a door of hope (so not despair). A place where we will sing again! This promise is what keeps me on the road. This is how I can keep holding on by trusting in what I know who God is. By holding on to His promises.

I hope that by writing this I can lift the whole romantic thing of sitting in the prayer room. And that is helps you in your own relationship with God. The prayer room can be an awesome place to meet God. But when you’re disconnected it’s everything but a nice or easy place to be. But it’s worth it, God’s worth it!